Model fizyczny jest oddzielony od renderingu. Solver pracuje w stalym kroku 1/120 s z akumulatorem, wiec grawitacja, lepkosc, opor i momenty obrotowe nie zaleza od fps. Spadek wydajnosci obniza jakosc renderu, a nie logike.
Rdzen to XPBD dla dyskretnego preta: wezly srodka, odcinki z promieniem, lokalnym katem skretu i predkoscia katowa. Constrainty obejmuja rozciaganie, zginanie, skret, shear, objetosc, miekka podstawe, grab oraz kolizje z podlozem.
Objetosc segmentu liczona jest jako v=pi*r*r*l. Solver nie skaluje calego obiektu; dlugosc i cisnienie zmieniaja cele constraintow, a promien reaguje przez histereze i filtr, co daje sprezysta, opozniona odpowiedz.
Motor helikopterowy to rzeczywisty moment na skrecie pierwszych segmentow: targetAngularVelocity, motorTorque, angular drag i torsional compliance. Root sceny nie jest obracany; dalsze segmenty doganiaja z opoznieniem przez constraint twist.
Dynamic resolution ma niezalezna rozdzielczosc wewnetrzna, limit pixel ratio, LOD geometrii, redukcje linii powierzchniowych i shader tier. Capability probe nie ufa user-agentowi: sprawdza WebGL, uniformy, atrybuty, tekstury, rozszerzenia, rdzenie, pamiec, save-data, reduced-motion, refresh rate oraz krotki test CPU/GPU.
Fallback WebGL2/WebGL1 uzywa tego samego solvera. Gdy WebGL lub shader zawiedzie, Canvas2D rysuje uproszczony widok z ta sama podstawowa fizyka. No-JS pokazuje statyczno-animowana plansze CSS.
Zarzadzanie pamiecia: geometrie, bufory, materialy, linie i tablice fizyki sa prealokowane. W petli renderu aktualizowane sa Float32Array i uniformy; nie sa tworzone nowe obiekty Three.js co klatke.